Wirtualna wycieczka
home memori znane memori memori zbiorowe cmentarze artykuły pomoc
Memori wyszukiwarka
wyszukiwarka zaawansowana: tekstowa
wyszukiwarka zaawansowana: tekstowa mapa
Memori twoje konto
podaj e-mail
podaj hasło
kobieta mężczyzna
zapoznałem się i akceptuję regulamin
26.12.2013
redakcja memori.pl
Szczęśliwi w chwili śmierci

W obliczu trudnych sytuacji życiowych, kiedy przychodzi okres zmagania z problemami zdrowotnymi, z nieuniknioną śmiercią, powoduje to, że nastaje czas szybkiego dojrzewania emocjonalnego. Zdarza się, że to osoby najbardziej cierpiące uświadamiają nam jaki jest prawdziwy sens życia i w jaki sposób postępować w zgodzie ze sobą, aby pod koniec niczego nie żałować.

Aby nasze życie było szczęśliwe, warto zwrócić uwagę na powszechnie powtarzające się prawdy, które w pewien sposób budują naszą wewnętrzną harmonię. Poprawia to stosunek nas samych, do ludzi, pomaga w zmaganiach z codziennością oraz pozwala na spokojne odejście z tego świata.

W sytuacjach kiedy inni ciągle czegoś od nas oczekują, należy sobie zadać pytanie czego tak naprawdę oczekujemy od siebie samych. Jakie są nasze cele, co sprawia, że czujemy się lepiej, co nas uszczęśliwia? Warto twardo stąpać po ziemi, jednak zawsze powinno się podążać za swoimi ideałami, żeby nigdy nie żałować tego, że nie podjęliśmy się wyzwań, które mogły nas zadowolić.

Zdarza się, że ludzie pod koniec życia tęsknią za czasem, który umknął niepostrzeżenie, za młodością, która przeminęła oraz za dziećmi, które tak szybko dorosły. Takie rozważania dotykają często osoby, które przez większą część swojego życia były pochłonięte przez pracę. Na rzecz ciężko zdobytej posady, wypracowanego sukcesu i kariery zaniedbały najbliższe sobie osoby. Dręczące poczucie winy, przychodzące z czasem, w pewnym momencie nie może już w żaden sposób pomóc w zrekompensowaniu strat emocjonalnych. Równomierne rozłożenie sił życiowych i emocjonalnych lepiej wpływa na rozwój życia osobistego, od pokładania wiary w jeden cel, który finalnie może okazać się zgubny – nie zapewnił nam oczekiwanych skutków oraz nie przyniósł harmonii we wszystkich sferach życia. Pomimo szczęśliwego związku podobny problem dotyczy relacji z przyjaciółmi.

W chwili śmierci, jak i przez całe życie poczucie bezpieczeństwa, wsparcie i pełnię szczęścia daje nieoceniona moc przyjaźni. Bywa, że w przeciągu lat tracimy kontakt z osobami, które były nam bliskie, a relacje, które nas łączyły są nieosiągalne. Istotnym jest, żeby w ciągu wielu wyzwań codzienności znaleźć czas dla ludzi, z którymi dzielimy wspólne pasje, którzy mobilizują nas do pozytywnych wyzwań, dla tych, dzięki którym wyzwalamy w sobie dobre uczucia. Warto podjąć trud pielęgnowania szczerych relacji, które nas dozgonnie uszczęśliwią.

Przy ostatecznych zmaganiach nieuniknione jest rozmyślanie nad swoim zachowaniem, nad tym jacy byliśmy dla innych ludzi, co w sobie rozwinęliśmy, a co można by było poprawić. Na łożu śmierci wiele osób żałuje braku spontaniczności, szczerości, pogodnego podejścia do życia. Nigdy nie należy tłumić swoich uczuć ani myśli, których wyrażenie daje poczucie szczerości z samym sobą oraz zdrowe relacje z ludźmi. Daje to także ich szacunek, wzmacnia więzi międzyludzkie. Jest to jedna z recept, która pomaga uniknąć żalu i zgorzknienia w starszym wieku. Istnieje wiele teorii na temat samorozwoju, funkcjonowania w świecie, jednak najprostszą terapią, która pod koniec życia zapewnia nam samospełnienie jest ocenienie własnej wartości oraz przedkładanie woli i sił na czyny. Wyzwolenie spod oceny innych, schematów oraz złych przyzwyczajeń prowadzi poprzez pracę nad sobą do realnego szczęścia i zadowolenia z siebie.

Warto żyć tak, aby odejść w poczuciu spełniania, odcisnąć trwały ślad w pamięci ważnych dla nas ludzi i otoczenia. Do końca mamy szansę, żeby coś w sobie zmienić oraz wypracować świadomość, że nic nas nie ominęło.

 

Komentarze
Zaloguj się, aby móc dodać wpis.
2014.01.01
Wspaniały artykuł,jakże refleksyjny,to dla nas żyjących,jeszcze mamy czas przewartościować swoje zachowania,ażeby kiedyś odchodząc z tego cudownego,choć pełnego bólu i zmartwień świata,niczego nie żałować...