Wirtualna wycieczka
home memori znane memori memori zbiorowe cmentarze artykuły pomoc
Memori wyszukiwarka
wyszukiwarka zaawansowana: tekstowa
wyszukiwarka zaawansowana: tekstowa mapa
Memori twoje konto
podaj e-mail
podaj hasło
kobieta mężczyzna
zapoznałem się i akceptuję regulamin
29.11.2012
redakcja memori.pl
Optymistka na dramatycznej scenie
„Była osobą pełną talentu i niezwykle pracowitą. Taką ją pamiętam - uśmiechniętą i niezwykle urodziwą. Darzyłam ją wielką sympatią, podziwem i atencją” - w taki sposób wspomina aktorkę Stanisława Celińska. Podobnie wielu innych ludzi teatru przywołuje nie tylko urodę i czar Gabrieli Kownackiej, ale przede wszystkim talent i oddanie swojej pracy.
 
30 listopada minęły dopiero dwa lata od śmierci aktorki. Pamięć o niej jest wciąż żywa, zarówno względem sfery prywatnej jak i zawodowej. W gatunku dramatycznym poważnie podchodziła do tematu, film  utrwalił jej kluczowe role, w serialach komediowych nabywała nowe doświadczenia. Doskonaliła się w każdej pracy.
 
Pierwszy debiut filmowy w „Weselu” Andrzeja Wajdy przypadł na okres studiów w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Po jej ukończeniu w 1975 roku, wraz z dyplomem nominującym na aktora dramatycznego, rozpoczęła pracę w Teatrze Kwadrat. Szybko zyskała uznanie. W 1977 roku otrzymała Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego za rolę w „Trędowatej” Jerzego Hoffmana. Jej postać komediowa została podsumowana tytułem Gwiazdy Filmowego Sezonu (1979 rok) za „Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy”.
 
Kolejne lata to zaangażowanie w pracę teatralną, kolejno w 1984 roku w Teatrze Studio oraz od 1999 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie. W tym samym czasie grała w filmach m.in. takich jak „Dziecięce pytania” Janusza Zaorskiego, „Kronice wypadków miłosnych” Andrzeja Wajdy. Przez wiele lat oddana była również Teatrowi TV, gdzie stworzyła ok. 60 kreacji.
 
Gabriela Kownacka znana był również z ról serialowych. Dołączyła do grona dzielnych kobiet w „Matkach, żonach i kochankach”, natomiast najbardziej utrwaliła się jako Anka Kownacka w „Rodzinie Zastępczej”. Współtworzyła wraz z Piotrem Fronczewskim ideał rodziców. W domu Kownackich większość dzieci stanowiły właśnie te adoptowane. Aktorzy pokazali ciepłe i pełne zaskakujących sytuacji życie rodzinne. W rzeczywistym życiu Gabriela Kownacka stała się wzorem dla ludzi planujących stworzyć rodzinę zastępczą. Spotykała się z takimi parami. Była dla nich motywacją.  
 
Rok 2004 przyniósł aktorce ciężką rolę życiową. Wykryto u niej nowotwór piersi. Przez miesiące przechodziła wszystkie potrzebne zabiegi, leczenie - to umożliwiło jej dalszą pracę. W 2005 roku została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi za pracę artystyczną. Silny charakter wzbudził w niej jeszcze większą motywację do działania. Podjęła się pracy reżyserskiej. Pod jej kierownictwem wystawiono „Dzień Walentego” według Iwana Wyrypajewa w Teatrze im. Węgierki w Białymstoku.
Niestety po czterech latach choroba nawróciła. Aktorka odeszła przedwcześnie w wieku 58 lat 30 listopada 2010 roku.
Komentarze
Zaloguj się, aby móc dodać wpis.
Nikt nie dodał jeszcze komentarza. Możesz być pierwszym, który to zrobi.