Wirtualna wycieczka
home memori znane memori memori zbiorowe cmentarze artykuły pomoc
Memori wyszukiwarka
wyszukiwarka zaawansowana: tekstowa
wyszukiwarka zaawansowana: tekstowa mapa
Memori twoje konto
podaj e-mail
podaj hasło
kobieta mężczyzna
zapoznałem się i akceptuję regulamin
29.06.2014
redakcja memori.pl
Filozof dialogu

28 czerwca 2000 roku odszedł jeden z wybitniejszych współczesnych filozofów, duchowny rzymskokatolicki – ksiądz Józef Tischner.

Swoją młodość przeżył obok zgiełku II wojny światowej. Ukończył studia teologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Wyższe Seminarium Duchowne Archidiecezji Krakowskiej. Żywo interesował się historią filozofii, co w przyszłości zaowocowało bogatym życiem intelektualnym.

26 czerwca 1955 roku przyjął święcenia kapłańskie w katedrze na Wawelu. Ze względu na problemy z uznaniem nominacji na wikarego przez ówczesne władze kontynuował studia filozoficzne w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, które zakończył na UJ (po odwilży październikowej). W 1959 roku uzyskał tytuł magistra a w 1963 obronił pracę doktorską pod opieką Romana Ingardena. W przyszłości został wykładowcą na wydziałach filozoficznych i teologicznych.

Ks. Tischner w swoich pracach rozwijał zainteresowania filozofią Hegla, fenomenologią Husserla, polemizował z tomizmem. Przemyślenia zawarł między innymi w: „Schyłku świata tomizmu”, „Świecie ludzkiej nadziei”, „Myśleniu według wartości”, „Historii filozofii po góralsku”, „Filozofii dramatu”, „Nieszczęsnym darze wolności”.

Był jednym z reprezentantów nurtu filozofii dialogu, którą nazywano także filozofią dramatu. Odnosiła się do relacji międzyludzkich i istotnym jej aspektem były pytania o drugiego człowieka, które dawały świadomość jego obecności, bliskości i wzajemności. U ks. Tischnera filozofia i rozmyślania rodziły się ze stwierdzenia, że każdy człowiek jest wartością i z tego względu te wartości są istotne także dla religii chrześcijańskiej. Nadawał mu status „Pytającego”, który znajduje się na scenie świata i istnieje w relacji względem „Zapytanego”.

Jako duchowny związany był głównie w krakowskimi parafiami. Z tego względu dobrze znał środowisko tamtejszych artystów, intelektualistów. Był bardzo otwartym duszpasterzem. Przez cały okres istnienia „Solidarności” trwał przy organizacji, także jako jej kapelan. Otwarcie mówił o relacjach państwa i Kościoła, o wolności i niezależności.

W ostatnich latach życia zmagała się z postępującym nowotworem krtani, co sukcesywnie odbierało mu możliwość mówienia. Z tego okresu pochodzi wiele zapisków o tematyce religijnej (teksty o Bożym Miłosierdziu).

Do końca życia związany był duchowo z okolicami Podhala, co związane było z miejscem jego urodzenia (pochodził ze Starego Sącza). Bliskie mu miejsca i istota ludzka stanowiły niezmienną inspirację do rozmyślań, które stały się istotne dla ludzi różnych wyznań i związków kulturowych.

 

Komentarze
Zaloguj się, aby móc dodać wpis.
Nikt nie dodał jeszcze komentarza. Możesz być pierwszym, który to zrobi.